خانه من کنار راه است

 خانه من کنار راه است رهگذر باش
رهگذر خانه دل باش
من و دل، تنگ‌های غروب هر دو جلوی ایوان خانه منتظرت می‌نشینیم
گویی هر غروب باد عطر تو را با خود می‌آورد که دل اینگونه آرام می‌گیرد
چراغ خانه را هر شب برای تو روشن می‌گذارم
شاید شبی بیاید که بیایی

ای عجیب قشنگ من!
ای عجیب قشنگ من!

دلهای ما عجیب به هم خوگرفته است
یادت می‌ماند که
خانه من کنار راه است

پنج شنبه ۱۳۹۸/۰۱/۲۲
ساعت: ۱۸:۳۴

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *